قیمت در دوران اوج‌های احساسی اطلاعات کمتری ارائه می‌دهد

بیشتر معامله‌گران تصور می‌کنند حرکت شدید روشن‌ترین اطلاعات را ارائه می‌دهد. منطق به نظر می‌رسد قابل قبول است. اگر قیمت با شدت حرکت کند، بازار باید نیات خود را فاش کند.
در واقع، برخی از معتبرترین اطلاعات نیز در اوج‌های احساسی کم‌اطلاعی ظاهر می‌شود.

در چنین لحظاتی، قیمت بیش از تحلیل احساس فوریت را منعکس می‌کند.
شرکت‌کنندگان از ارزش‌دیدن دست می‌کشند و به ترس، طمع، وحشت یا هیجان متمرکز می‌شوند. تصمیم‌گیری به صورت واکنشی درمی‌آید. معامله‌گران با ورود به پوزیشن‌ها، از دست رفتن حرکت می‌ترسند یا با اشتیاق فرار از یک موقعیت باخته را می‌خواهند.
نتیجه رفتار تحریف‌شده است.

قیمت ممکن است خیلی فراتر از انتظار حرکت کند، اما خود حرکت به دلیل انگیزه احساسی به جای مشارکت متعادل، کمتر اطلاعاتی ارائه می‌دهد. آنچه به عنوان تأیید به نظر می‌رسد، اغلب بیش از شتاب احساسی نیست.
این امر به ویژه نزد سقف‌ها و کف‌های مهم آشکار است.



نزدیک به اوج‌های مهم، خوش‌بینی معمولاً به بالاترین سطح می‌رسد. اخبار مثبت است، روندها به نظر می‌رسد غیرقابل توقف‌اند و اعتماد گسترش می‌یابد. نزد کف‌های بزرگ، خلاف آن اتفاق می‌افتد. ترس برتری می‌دهد، شرکت‌کنندگان دفاعی می‌شوند و انتظارات به سرعت فرسوده می‌شود.
با تعجب، این‌ها غالباً لحظاتی هستند که قیمت کمترین اطلاعات مفید را ارائه می‌دهد.

همه به همان شرایط احساسی پاسخ می‌دهند. در نتیجه، موضع‌گیری یک‌طرفه و به طور فزاینده‌ای ناپایدار می‌شود. بازار ممکن است به طور موقتی به حرکت ادامه دهد، اما کیفیت اطلاعات رو به کاهش می‌رود.
معامله‌گران با تجربه این تمایز را درک می‌کنند.

آنها بیشترین اعتماد را به قیمت دارند وقتی مشارکت متعادل است و ساختار سالم می‌ماند. وقتی حرکت احساسی می‌شود و اجماع به افراط می‌رسد، محتاط‌تر می‌شوند。
این بدان معنا نیست که حرکت‌های احساسی نمی‌توانند ادامه یابند.
آنها اغلب ادامه می‌یابند.
نکته این است که حرکت شدید و ناشی از احساس، نسبت به جهت‌گیری آتی کمتر از آنچه معامله‌گران انتظار دارند، روشن‌کننده می‌شود.
هر چه بازار هیجان‌آلودتر شود، جدا کردن اطلاعات از احساسات اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.